όσα δεν φέρνει η ώρα

όσα δεν φέρνει η ώρα, τα φέρνει μια στιγμή. μια σφαλιάρα εκ μέρους της α.μ. της καθημερινότητας. που αντί να γράψεις στα παλιά σου τα παπούτσια, χρειάζεται να γράψεις κάπου. στο χαρτί? ένα επι πλέον χαρτί ανάμεσα στα δεκάδες. στην οθόνη? ένα επι πλέον αρχείο που κάποτε δεν θα θυμάμαι ούτε τί τίτλο τούβαλα. υπάρχει ένα blog που άνοιξα και ποτέ δεν μπήκα. μάλλον ήρθε η ώρα του, ή η σφαλιάρα εκ μέρους της καθημερινότητας με ρίχνει εδώ, έτσι όπως δεν θάθελα να πέσω. με απέξω χιόνι, κι από μέσα πάλι χιόνι. με αφορμή μια παλιά ιστορία επαγγελματικής δυσπιστίας, που επανακάμπτει και ζητάει τα ρέστα.

γυρίζω ανάποδα την τσέπη κι ο,τι πέσει, λοιπόν

μπορεί και τίποτα, που να αξίζει να μαζευτεί

μπορεί και ένα μικρό τσαλακωμένο χαρτί, ξεχασμένο

κανείς δεν ξέρει

τί θα φέρει μια στιγμή